Ο Απρίλιος κάθε χρόνο είναι αφιερωμένος στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για τα άτομα που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού. Ειδικότερα, η 2 Απριλίου είναι Παγκόσμια ημέρα με τον ίδιο στόχο.

Συνεργάζομαι με οικογένειες που έχουν παιδιά στο φάσμα 10 χρόνια τώρα κλειστά. Και το λέμε φάσμα γιατί τα παιδάκια μπορεί να διαφέρουν πολύ το ένα με το άλλο, αλλά μοιράζονται κάποια χαρακτηριστικά με διαφορετική δυναμική.

Δεν θα σταθώ στα λεγόμενα «συμπτώματα», αφού όσο περνούν τα χρόνια υπάρχουν φορές που πιάνω τον εαυτό μου πάνω στη δουλειά και λέω ότι «ε, και ποιός δεν έχει κολλήματα; Όλοι λίγο πολύ», «εσένα όταν σου αλλάζουν τη ρουτίνα σου, δεν φρικάρεις;», «εσύ όταν συζητάς δεν μιλάς γι αυτά που σ´ ενδιαφέρουν;», «εσύ δεν έχεις φάει πότε χυλόπιτα από κοπέλα ή κάποιο αγόρι;», «εσύ όταν ήσουν μικρός σε καταλάβαιναν όλοι;», «οι γονείς σου δεν αγωνιούσαν για το μέλλον σου;», «εσύ δεν χτυπούσες και τσίριζες όταν δεν μπορούσες να εκφραστείς;» Χτυπούσες, αλλά ίσως να μην το θυμάσαι. «Εσύ έμαθες γραφή, ανάγνωση κι αριθμητική στο πιτς-φιτίλι;» Εδώ καλά καλά και τώρα αν δεν βγει το κινητό να κάνει τη διαίρεση, ο πιτσαδόρος θα πληρωθεί μεθαύριο.

Κοινωνική συναλλαγή. Ουαου, φοβερός όρος έτσι; Είναι οι «κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς», κι αλίμονο σε όποιον δεν τους ακολουθεί! Επειδή στην κοινωνία που ζούμε αν δεν είσαι ολόιδιος με τους γύρω σου, είσαι δακτυλοδεικτούμενος. Κι όχι μόνο γύρω από αυτό το θέμα, αλλά γύρω από όλα όσα μας κάνουν διαφορετικούς. Η αγωνία και το στρες που βιώνει ένας γονέας είναι πολύ. Γιατί αντί να κοιτάς επίμονα στη ταβέρνα το διπλανό τραπέζι και να σχολιάζεις, δεν κοιτάς το ταίρι σου και την δίκη σου παρέα; Γιατί χρειάζεται να κουτσομπολεύεις την οικογένεια που πάει το παιδί τους λογοθεραπεία; Γιατί δεν δείχνεις κατανόηση στην οικογένεια που μεσούσης εγκλεισμού και απαγόρευσης της κυκλοφορίας, έχουν ένα παιδί που φτάνει στα όρια του;

Για μένα και όλους τους συναδέλφους μου, που έχω δώσει ψυχή και σώμα για όλα τα παιδιά που μου έρχονται, τίποτα δεν είναι περίεργο, γελοίο, απείθαρχο. Είναι παιδιά όπως όλα τα άλλα – αταμπέλωτα, ευφυή, με κατανόηση και ενδιαφέροντα, χαριτωμένα και πολύ πολύ επικοινωνιακά με ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟ. Οι διαγνώσεις υπάρχουν καλώς ή κακώς για την εξυπηρέτηση τους από την πολιτεία και από αυτούς που χρειάζονται παραπάνω εξηγήσεις για να καταλάβουν τι τρέχει. Έρχονται ώρες που πραγματικά μου ´ρχεται να φωνάζω και να τσιρίζω. Είμαι στο φάσμα; Σου ´χω νέα, ναι, όλοι είμαστε.

Σε κάποιο προηγούμενο ποστ, εξέφρασα την συμπαράσταση μου γι’ αυτούς τους γονείς που αναγκάζονται να μείνουν μέσα με τα παιδιά τους, λόγω του κορονοϊού. Οι μπαμπάδες κι οι μαμάδες που μιλώ στο τηλέφωνο λένε: «πάει κι η ιππασία; Την βάψαμε…». Σημειωτέον, η Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας εξέδωσε ανακοίνωση πως απαγορεύεται η ανάβαση σε ίππο κι η είσοδος κοινού στον ιππικό όμιλο. Κι όχι για τον ιό, αλλά σε περίπτωση ατυχήματος, να μην επιβαρυνθεί το σύστημα υγείας! Μετέπειτα ανέφεραν και για τον ιό, που σε ανοιχτό χώρο και με τα μέτρα ασφαλείας πως μπορεί κάποιος να τον κολλήσει; Τέλοσπάντων, θέλω να πιστεύω ότι, ό,τι γίνεται, γίνεται για καλό φυσικά και για την προστασία όλων.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας μείνει αυτό, χωρίς απαραίτητα να αναφέρομαι μόνο στο αυτιστικό φάσμα. Όλοι είμαστε διαφορετικοί και ίδιοι ταυτόχρονα. Καιρός είναι μετά από όοοοοοοοοοοοοολα αυτά που έχουμε περάσει, να βάλουμε λίγο μυαλό και να κοιτάξουμε παραπάνω τον εαυτό μας, κι όχι στο περίεργο καθρέφτισμα του πάνω στο παιδί που είναι στο φάσμα και στην οικογένεια του. Και γιατί καθρεφτίζω τον εαυτό μου πάνω στον απέναντι; Γιατί υπάρχουν κοινά στοιχεία μεταξύ εμού κι αυτού, που μαγνητίζονται από την παρουσία του και σκάνε για να βγουν προς τα έξω.

Μου λείπετε πολύ όλοι, ανυπομονώ να περάσει αυτή η καραντίνα και να ξαναβρεθούμε για ιππασία, βόλτες και κόλπα.

Φιλικά,

 

 

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τον αυτισμό στην κατηγορίας εδώ: https://ippotherapeia.gr/category/αυτισμός/

Photo Credits: https://m.huffpost.com/us/entry/us_8142176?guccounter=1&guce_referrer=aHR0cHM6Ly93d3cuZ29vZ2xlLmdyLw&guce_referrer_sig=AQAAALyUvb7rum42UXTjG2WJh8UWiIWuZUrsFWgB1OBhtxtahf3FiWcpO4MQnk-CdzRyoHIcrmVnjni6CxzoNjESwy3rIwi-xaIQvIAVau1xihi-uaf8s8Q95619KT2phf4nM5Rp_-dboYjZnMw-JFNFG5OTwxiOoacq27PR_Hobvt8F